Ստյոպա Քերոբյանի բլոգ

Задание 1. Вместо точек вставьте в текст союзы «что» или «чтобы».

Подруга напомнила, что у нас завтра две лекции. Я предупредила ее, что не смогу на них присутствовать и попросила, чтобы она подробно их записала. Подруга убеждала меня в том, что обязательно надо прийти в университет. Я сказала, что меня вызвали в посольство. Я упросила подругу, чтобы она извинилась перед преподавателем за мое неожиданное отсутствие. Она пообещала мне, что выполнит мою просьбу.

1. Какая сцена из этой повести произвела на вас наиболее сильное впечатление?

На меня произвела сильное впечатление сцена дуэлей, когда Сильвио ел черешню.  Сильвио не убивает своего противника:- <<Я не привык целить в безоружного>>.

Я думаю, что другой человек на его месте убил бы своего противника.  По-моему, это храбрый , но самовлюблённый человек.

2. Как Сильвио относился к новому офицеру, появившемуся в полку?

Они не дружили, Сильвио воспринимал графа как противника.

4. Что увидел автор на необычайной картине в доме графа?

Он увидел на картине два выстрела.

5. Опишите подробно, как произошла 2-я встреча графа и Сильвио.

Они были одни. Сильвио сказал ему, что пришел окончить эту дуэл. Граф стрельнул и попал в картину. В комнату зашла жена и бросилась к ногам Сильвио. Сильвио дал Графу шанс выстрелить, но потом в комнату заходит графиния. Она умаляла Сильвио, что бы он не выстрелил. Граф и Сильвио претворялись, и делали вид, что это шутка. И Сильвио не выстрелил. И чтобы показать, что он может убить графа он стрельнул в картину. И так закончилась дуэль.

6. Что сказал Сильвио молодой графине: “ Он всегда шутит,однажды…”?

”Он всегда шутит,однажды дал он мне, шутя, пощечину, шутя прострелил мне вот эту фуражку, шутя дал сейчас по мне промах; теперь и мне пришла охота пошутить.”

7. Напишите 6 слов, какими можно охарактеризовать Сильвио.

Сильвио-умный, мужественным, храбрый, самовлюблённый, сердитый и благородный.

8. Кто для вас здесь положительный герой, а кто-отрицательный. Почему?

По-моему, Сильвио просто завидовал, он хотел быть офицером, чтобы похвастаться, а Графф был шутником, и не хотел ничего плохого.

материальными благами – это все эгоистические цели и занятия. Современные СМИ и реклама навязывают обществу иллюзию: «ты будешь счастлив тогда и только тогда, когда у тебя будут определенные материальные блага». Но настоящее счастье вряд ли приходит с получением этих благ. Что касается творчества, всё зависит от того, с какой целью человек им занимается. Им можно заниматься ради славы и денег, а можно – ради пользы других людей. Если конечная цель – это зарабатывание денег или славы, это тоже эгоизм. Если творчество – ради творчества, чтобы как-то себя реализовать, эгоизма меньше. Если же человек занимается творчеством ради того, чтобы произвести какой-то положительный эффект на окружающих, нести добро своим творчеством, то это, я думаю, может делать человека счастливее. Разные люди по-разному реализовывают себя. Но само по себе желание стать счастливее не должно быть главной целью. Желание сделать кого-то счастливым – вот что делает человека счастливее. Даже если мы поможем и плохому человеку (хотя, отмечу, что то, насколько он плохой, – это наш субъективный взгляд, ведь мы его до конца не знаем), но в любом случае есть шанс сделать его лучше. Добро всегда приносит свой плод. Даже у самого плохого человека, если ты не ответишь ему злом на зло, а сделаешь что-то хорошее, что-то внутри у него шевельнется. Это может колоссальный эффект произвести. Поэтому выбирать ни в коем случае не стоит: кому делать добро, а кому не делать, это не правильно. Если просят, то надо стараться по возможности всегда помогать, прислушиваться к совести. Совесть – она в каждом человеке есть, и она лучший советник. Бывает, ум скажет: «Да нет, не стоит этому человеку помогать будешь нехорошо выглядеть» или «Благодарности не дождешься». А совесть где-то внутри скажет: «Сделай добро». Лучше совесть послушать. Нет, к ним точно не стоит стремиться. Потому что когда ты их кладешь в основу своего счастья – ты фактически становишься несчастным. Это постоянная погоня, тебе никогда не будет их хватать, всегда будет кто-то богаче тебя, всегда будет у кого-то их больше. И ты никогда не будешь удовлетворен. Самые опасные деньги – это те, которые достались даром, допустим, выиграны. Они точно сделают человека несчастным, их нужно бояться как огня. Что интересно, когда ты перестаешь стремиться к деньгам, они сами у тебя появляются. Но ты к ним уже относишься совершенно по-другому. Ты не привязываешься к ним сердцем. Я стал ощущать себя счастливым, когда я переоценил свое отношение ко многим вещам, к тем же деньгам, к окружающим, к славе, к успеху и другим вещам. Это очень важно – уметь посмотреть на себя со стороны. На самом деле, каждый из нас имеет очень многое, хотя порой мы этого и не видим, а только жалуемся. Меня делало несчастным раньше то, что я испытывал чувство недовольства тем, что я имею, будь то деньги или статус в обществе, или отношения с девушками, авторитет в коллективе, достижения на работе, в учебе. Что угодно. Чувство неудовлетворения делает человека несчастным. Но жизнь полностью преобразилась, когда ко мне пришло осознание факта: того, что я имею, мне достаточно для счастья. Это не значит, что не надо трудиться, учиться или пытаться чего-то достигнуть, просто всегда нужно быть довольным тем результатом, которого ты добился, надо радоваться тому, что имеешь, потому что могло и этого не быть. Повторю, это не значит – плыть по течению, быть равнодушным ко всему, нет, надо быть деятельным, стараться достигать всего, но никогда не унывать. Человек ставит перед собой некую цель, или общество, реклама ставит перед ним некую цель, и он пытается ее добиться – у него не получается. И он тогда думает, что счастье будет тогда, когда он этого добьется. На самом деле счастье придет тогда, когда он понизит важность этой цели в своих глазах.

Հայաստանի կենդանական աշխարհը ընդհանուր առմամբ ներկայացված է անողանաշարավոր կենդանիների ավելի քան 17000 և ողնաշարավոր կենդանիների 523 տեսակներով։Ողնաշարավոր կենդանիները ներկայացված։ են ձկների, երկկենցաղների, սողունների, թռչունների և կաթնասունների դասերով, որոնցից առավել հարուստը (349 տեսակ) թռչունների դասն է։Հայաստանի տարածքը տեղադիրքով Միջերկրածովյան կենսաշխարհագրական տարածաշրջանի Իրանական, Փոքրասիական ու Պոնտոս-կովկասյան մարզերի խաչմերուկ է, որով և պայմանավորված է այդ մարզերի ազդեցությունը Հայաստանի կենդանական աշխարհի տեսակների վրա։Իրանական մարզին բնորոշ ներկայացուցիչներից են. սողուններից՝ պարսկական կլորագլուխ մողեսը, ոսկեգույն տրախիլեպիսը, թռչուններից՝ շիկապոչ քարաթռչնակը, իրանական ճոճահավը, կաթնասուններից՝ Դալի ավազամուկը, մուֆլոնը և այլ տեսակներ։ Փոքրասիական մարզի ներկայացուցիչներից են. երկկենցաղներից՝ փոքրասիական տրիտոնն ու գորտը, սողուններից՝ փոքրասիական մողեսը, Շմիդտի սահնօձը և այլ տեսակներ։ Պոնտոս-կովկասյան մարզի ներկայացուցիչներից են Դարևսկու իժը, ժայռային մողեսների մեծ մասը, սպիտակախածի կեռնեխն ու կովասյան մայրեհավը: Հայաստանի կենդանական աշխարհում գերիշխում են հիմնականում Առաջավորասիական և Միջերկրածովյան տեսակները։ Կան նաև մի շարք լայն տարածված Եվրասիբիրական ծագման տեսակներ։

Թռչյուներ

Հայաստանում հանդիպում է թռչունների ավելի քան 349 տեսակ՝ տարածված բոլոր բնական գոտիներում (կան կիսաանապատային, լեռնատափաստանային, անտառային և ալպյան տեսակներ), ջրլող թռչուններ՝ այն շրջաններում (որոշ բացառությամբ), որտեղ կան գետեր, լճեր, արհեստ, ջրավազաններ։ Խիստ նվազել է Սևանի ավազանի թռչնաշխարհի տեսակային կազմը։ Արհեստական ձկնաբուծական ջրամբարների ստեղծմանը զուգընթաց խիստ մեծացել է Արարատյան դաշտի ջրաճահճային թռչունների քանակությունը։ Բնական կենսապայմանների կրճատման և վերափոխման հետևանքով շատ տեսակներ (ագռավ, կաչաղակ, կեռնեխ, տատրակ, շամփրուկ և այլն) հարմարվել են մարդու հարևանությամբ ապրելուն։ 67 տեսակ գրանցված է Միջազգային, ԽՍՀՄ և ՀՀ Կարմիր գրքերում:

Կազմենք շղթա՝ հոսանքի աղբյուրին հերթականորեն միացնելով հաղորդիչներ, որոնք միմյանցից տարբերվում են երկարությամբ, հաստությամբ կամ նյութի տեսակով:  Հաղորդիչներով անցնող հոսանքի ուժը  չափենք ամպերաչափի օգնությամբ: 

 Փորձը ցույց է տալիս, որ միևնույն հոսանքի աղբյուրի, այսինքն նույն լարման դեպքում տարբեր հաղորդիչներով անցնող հոսանքի ուժը տարբեր է: Այսինքն նրանք տարբեր կերպ են հակազդում իրենց միջով անցնող հոսանքակիր մասնիկներին:Էլեկտրական հոսանքի նկատմամբ հաղորդչի հակազդեցությունը բնութագրող ֆիզիկական մեծությունը կոչվում է հաղորդչի էլեկտրական դիմադրություն և նշանակվում  R տառով:Դիմադրության միավորը կոչվում է օհմ (Օմ), ի պատիվ գերմանացի գիտնական Գ. Օհմի, այն առաջինն է ներմուծել այդ մեծությունը: 

1Օմ-ը այն հաղորդչի դիմադրությունն է, որում 1Վ լարման դեպքում հոսանքի ուժը հավասար է 1Ա-ի:

Ակնհայտորեն երևում է նաև, որ ձգողության այդ ուժը բազմաթիվ անգամ գերազանցում է նույն մարմինների գրավիտացիոն փոխազդեցության ուժը: Այս նոր փոխազդեցությանն անվանում են էլեկտրական (հուներեն «էլեկտրոն» բառը նշանակում է սաթ), փոխազդող մարմիններին՝ էլեկտրականացած, իսկ պրոցեսը՝ էլեկտրականացում:Մարմինների էլեկտրական փոխազդեցությունը քանակապես բնութագրող ֆիզիկական մեծությունը կոչվում է էլեկտրական լիցք և նշանակվում q տառով:ՄՀ-ում էլեկտրական լիցքի միավորը Կուլոնն է (1 Կլ)՝ ի պատիվ Շառլ Կուլոնի (1736−1806 թթ.), ով ձևակերպել է էլեկտրական լիցքերի փոխազդեցության օրենքը: 

Նշանակում է գոյություն ունի երկու տեսակի էլեկտրական լիցք: Ամերիկացի ֆիզիկոս Բենջամին Ֆրանկլինի առաջարկով մետաքսով շփված ապակու վրա առաջացած լիցքն անվանեցին դրական և վերագրեցին «+» նշան, իսկ բրդով շփված սաթի վրա առաջացած լիցքին՝ բացասական և վերագրեցին «−» նշան: Այս նշանակումից հետո կարելի է սահմանել լիցքավորված մարմինների փոխազդեցության կանոնը:   

Ջ.  Թոմսոնը: 1898 թվականին նա հայտնաբերեց ատոմի կազմի մեջ մտնող և տարրական լիցք կրող փոքրագույն մասնիկը՝ էլեկտրոնը: Էլեկտրոնը անհնար է «զատել» իր լիցքից, որը միշտ միևնույն արժեքն ունի: Տարբեր քիմիական տարրերի ատոմներում պարունակվում են տարբեր թվով էլեկտրոններ: Շարունակելով ատոմի կառուցվածքի բացահայտման հատուկ փորձերը, անգլիացի գիտնական Էռնեստ Ռեզերֆորդը 1911թ.-ին ներկայացրեց ատոմի կառուցվածքի վերաբերյալ իր մոդելը, որն անվանեցին մոլորակային:  Ըստ Ռեզերֆորդի նյութի՝ յուրաքանչյուր ատոմ կարծես փոքրիկ Արեգակնային համակարգ է, որի կենտրոնում դրականապես լիցքավորված միջուկն  է: Էլեկտրոնները պտտվում են միջուկի շուրջը նրա չափերից շատ ավելի մեծ հեռավորությունների վրա, ինչպես մոլորակները Արեգակի շուրջը: Տարբեր տարրերի ատոմները միմյանցից տարբերվում են իրենց միջուկի լիցքով և այդ միջուկի շուրջը պտտվող Էլեկտրոնների թվով: 

Վարդան Մամիկոնյանը սպարապետ Համազասպ Մամիկոնյանի և կաթողիկոս Սահակ Ա Պարթևի դուստր Սահականույշի ավագ որդին է: Ուսանել է Վաղարշապատի Սահակ-Մեսրոպյան նորաբաց դպրոցում: 420 թ-ին Կոստանդնուպոլսում Թեոդոսիոս I կայսեր հրամանով ճանաչվել է Հայաստանի բյուզանդական մասի ստրատելատ (զորավար): 422 թ-ին մեկնել է Պարսկաստանի մայրաքաղաք Տիզբոն, որտեղ Սասանյան Վռամ V Գոռ արքան նրան ճանաչել է Հայոց սպարապետ, իսկ հայ Արշակունիների թագավորության անկումից (428 թ.) հետո՝ 432 թ-ին, հաստատվել է Մարզպանական Հայաստանի զորքերի սպարապետ: Պարսից Հազկերտ II արքայի հրամանով Հայոց այրուձին 442 թ-ին Վարդան Մամիկոնյանի հրամանատարությամբ կռվել է քուշանների (հոներ) դեմ: Հազկերտ II-ը 449 թ-ին հրովարտակով հայերին առաջարկել է հրաժարվել քրիստոնեությունից և ընդունել զրադաշտականություն (կրակապաշտություն): Վարդան Մամիկոնյանի մասնակցությամբ Արտաշատում գումարված հատուկ ժողովը մերժել է Պարսից արքայի կրոնափոխության առաջարկը: Մերժողական պատասխան են ուղարկել նաև դրացի վրացիներն ու աղվանները: Վարդանին և Հայոց, Վրաց ու Աղվանից իշխանությունների ներկայացուցիչներին կանչել են Տիզբոն: Մահապատժի սպառնալիքի տակ նրանք առերես ուրացել են իրենց հավատքը: 

Վասակ Սյունին ծնվել է հայոց համար ողբերգական 387 թ.: Նա Անդովկ Սյունու թոռն էր` Արշակ Բ արքայի աներոջ, որ անձնական վիրավորանքի համար ավերեց Տիզբոնն ու հերոսաբար դիմադրեց պարսից Շապուհ արքայի ոտնձգություններին հայոց դեմ:Վասակի հայր Բակուրը ստիպված էր Վասակին պատանդ թողնել Տիզբոնի արքունիքում: Պարսից թագավորները հայ անվանի իշխաններին հնազանդ պահելու համար նրանց պայազատներին պատանդ էին տանում պարսից մայրաքաղաք:Շուտով Բաղաբերդում դավադրության զոհ է դառնում Վասակի հայրը, և նա 410 թ.  վերադառնալով գերությունից` տապալում է հորեղբորը` Վաղինակ Սյունուն, իշխանազրկում նրան և տեր կանգնում հայրական կալվածքներին: Երբ մահանում է Սյունյաց իշխան Բակուրը, նրա սենեկապետը,  գալով Տիզբոն, այդ մասին տեղեկացնում է պարսից արքային: Վերջինս որոշում է Սյունիքի իշխան նշանակել Վասակին: Իրեն շնորհավորելու եկած սենեկապետին հպարտ սյունեցին պատասխանում է, որ ինքն է ժառանգական կարգով Սյունիքի օրինական տերը,  և արքան չէ, որ իրեն պետք է իր երկրի տերը կարգի:

Իրան , նաև հայտնի որպես Պարսկաստան, պաշտոնապես Իրանի Իսլամական Հանրապետություն , ինքնիշխան պետություն : Ավելի քան 81 միլիոն բնակչությամբ : 1.648.195 կմ քառակուսի տարածքով այն երկրորդ ամենախոշոր երկիրն է Մերձավոր Արևելքում և 17-րդը` աշխարհում: Իրանը հյուսիս արևմուտքում սահմանակից է Հայաստանին, Արցախին, Ադրբեջանին և Ադրբեջանի մաս կազմող Նախիջևանին, հյուսիսում Կասպից ծովին, հյուսիս արևելքում Թուրքմենստանին, արևելքում Աֆղանստանին և Պակիստանին, հարավում Պարսից ծոցին և Օմանի ծոցին, արևմուտքում Թուրքիային և Իրաքին (Իրաքյան Քուրդիստան): Երկիրը գտնվում է Եվրասիայի և Արևմտյան Ասիայի կենտրոնում, իսկ Հորմուզի նեղուցը երկրին տալիս է աշխարհաքաղաքական մեծ կարևորություն: Երկրի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքը Թեհրանն է, որը համարվում է նաև երկրի մշակութային և տնտեսական կենտրոնը:

ինքնաստուգում

1. Բառերից քանիսո՞ւմ է բաց թողած տեղում գրվում է.

ան-֊ երբևից-, մանր֊ վայր-ջք֊, լայն-կրան, առօր-ական, ան-ական֊, այժմ-ական֊, ինչև-֊ գոմ-շ֊

       2.Բառերից քանիսո՞ւմ է բաց թողած տեղում գրվում հ.

արհամար-անք, ամպ-ովանի֊, խոնար-ում֊, բարեշնոր-֊, ապաշխար-անք, արհավի-րք, ընդ-ամենը, ընդ-անուր,֊ մանադազգա-, հեթ-եթալ

       3.    Բառերից քանիսո՞ւմ է բաց թողած տեղում գրվում ք.

բարվո-֊, գո-նոց, գո-ավոր, ջրապապա-, նորո-ել, հո-ս, հավա-ել֊, հո-նաբեկ, ո-ելից, ոռո-ել, Մար-ար, հովվեր-ություն,

      4.    Ո՞ր շարքերի բոլոր բառերի բաց թողած տեղում է գրվում կրկնակ տառ.

1)      տ-ալ, կ-անք, ծաղկափ-իթ, լուսա-իկ

2)      ու-ամիտ, ծառու-ի, ա-ահայր, ըն-իմանալ

3)      Հե-ադա, Աքի-ես, Հո-անդիա, Վիե-նա

4)      ֆի-ական, խ-ալ, հո-երգություն, բա-ադ

5)      ի-սունական, բու-այական, բնօ-ան, մ-կահավ

6)      ճռճ-ալ, միատա-, վշտա-ուկ, այ-ենական

5.    Տրված բառերից և բառաձևերից  քանիսո՞ւմ ուղղագրական սխալ կա.

Բահրեյնի֊ Ջուղայեցի, երեկոյան, Սոմալիյում֊, վերարկույով֊, Չիբուխլույում, աղուսյակ, սյունյակ, պայուսակ, Օֆելիայի

6. Տրված տեքստում քանի՞ ուղղագրական սխալ կա.

Անթափանց, սռթսռթացնող խոնավությամբ թաթաղված֊ էր օդը: Ցուրտ գիշերով Օխոտյան ափի ողջ երկայնքով մղվում էր երկու ընբոստ տարերգի անհաշտ ընբիշային պայքարը. Ցամաքը խոչնդոտում֊ էր ծովի առաջընթացը, ծովը չէր դադարում անընդհատ ցամաքի վրա հարձակվելուց, մակնթացությունից:

7.Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում չի գրվում  յ:

1. Իսրա-ել, Կարո-ի, մի-ություն, կրի-ա

2. հա-ելի, Ռաֆա-ել, գա-իսոն, ն-արդ

3. բամ-ա, վերարկու-ի, ծի-ածան, երգե-ի֊սա

4. միմ-անց, օվկ-անոս,  միլ-արդ, ժան-ակ

  8 .Ընդգծված բառերից քանիսո՞ւմ հնչյունափոխություն կա:

Ինչպես մի հեղեղ վեր կենար հանկարծ,

Երկնքի մթնած֊ ամպերից իջներ

Ինչպես մի հեղեղ վեր կենար հանկարծ,

Ինչպես փոթորիկ՝ սաստիկ սրընթաց,

Գյուղից սլացան մի խումբ կտրիճներ:

Երկուսում֊

Երեքում

Չորսում

Բոլորում

9. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերն են գրվում գծիկով:

ալ(կարմիր), բուք(բորան), դեփ(դեղին), կողք(կողքի)

վերև(ներքև), դեմ(դիմաց), դեսից(դենից), մանր(մունր)֊սա

գիշեր(ցերեկ), ոչ(ոք), ստեպ(ստեպ), տուն(թանգարան)

ժամ(պատարագ), գնացող(եկող), պատեհ(անպատեհ), առոք(փառոք)

10.Ո՞ր նախադասության  մեջ մեծատառի գործածության սխալ չկա:

1. Խրիմյան հայրիկն ասաց, որ վաղը ևեթ կկարգադրի, որ Մասիսի հողից, Երասխի ջրից ու Հայաստանի ծաղիկներից մի քիչ վերցնեն և ուղարկեն Վենետիկ:֊

2. Հայաստանի գրեթե բոլոր քաղաքները` Վան, Բագավան, Կարին, Երվանդաշատ, Վաղարշապատ, Նախիջևան, Արտաշատ, բռնված էին Պարսից զորքով

3. Վրաց Միհրդատ թագավորը Վարդանի Համհարզին ընդունեց պալատի վեհաշուք դահլիճում թարգմանի ներկայությամբ:֊

4. Էմալե պրոֆիլը Ձեր,

Ձեր հակինթ աչքերը բիլ

Ես այսօր կուզեմ երգել,

Որպես մի անհայտ դը Լիլ:

11.Ընդգծված բառերից քանիսո՞ւմ կա հնչյունափոխություն:

Սրտագին  երգերն ինձ միշտ թովել են,

Հրճվանք են տվել ինձ թևավոր,

Բայց նվիրական  Ձեր հորովելը,

Բոլոր երգերից ջինջ է,  խոր:

Իմ մանկությունը վաղուց կորել է,

Վաղուց դարձել է հեքիաթ ու հուշ,

Բայց երբ հնչում է ձեր հորովելը,

Կրկին մանուկ եմ դառնում քնքուշ:

Երեքում֊

Չորսում

Բոլորում

Երկուսում

12.Ո՞ր բառում վերջին վանկը շեշտված չէ:

1. Գիշանգղ

2. Լուսնկա

3. Երջանկություն

4. Կարգադրել֊

13. Ո՞ր նախադասության մեջ բառագործածության սխալ կա:

1. Ամբոխը, որոշակի հույսեր փայփայելով, խռնվեց հայտնի բարերարի շուրջը:

2. Ազգային ժողովում քննարկված հրատապ հարցը վերաբերվում էր կրթական համակարգին:

3. Արտաքուստ իրարից չզանազանվող քույրերը հակոտնյա բնավորությունների  տեր էին:֊

4. Խորապես ընդունելով իր սխալը`Հայկը փորձում էր քավել մեղքերը:

14.Ընդգծված բառերից  որի՞ գործածությունը փոխաբերական իմաստով չէ:

1.  Եվ քարավանը Աբու-Լալայի…

Հանգիստ, միաչափ քայլում էր առաջ հեզ  լուսնկայի շողերի միջով:֊ սա

2.  Մենք համառ ոսկուն ստիպում էինք նաև մայրանալ,

Դառնալ դիցուհու արձան անթերի:

3. Բազմած լուսնի նուրբ  շողերին,

Հովի թևին  թռչելով`

Փերիները սարի գլխին

Հավաքվեցին գիշերով:

4.Ու թեև որպես մի մահկանացու պիտի վախճանվեմ,

բայց այս մատյանի  հարակայությամբ կմնամ անմահ:

15.Ո՞ր շարքի բոլոր բառազույգերն են հականիշներ:

1. Անհողդողդ-երերուն, քնքուշ-վեհ, վեհանձն-ստոր

2. Խոժոռվել-ժպտալ, բանուկ-սակավագնաց, առաթուր-անջրպետ

3. Զարդարուն-անպաճույճ, օրինական-ապօրինի, ջրարբի-անջրդի֊

4. Դալար-բարակ, լայնարձակ-անձուկ, տկար-վատառողջ

16.Ո՞ր շարքի բոլոր բառազույգերն են հոմանիշներ:

1. Հուսահատվել-վհատվել, շտապել-աճապարել, սպրդել-սողոսկել

2. Սիգաճեմ-վեհանձնյա, երեց-ավագ,  սովորույթ-ավանդույթ

3. Ունայն-դատարկ, զվարթ-խինդ, այլակերպ-տարաբնույթ֊սա

4. Հրահանգ-ցուցում, մայրամուտ-արշալույս, շեղում-խոտորում

17.Ո՞ր շարքի բոլոր բառերն են հոմանիշներ:

1. Հավակնորդ, հավակնոտ, հանդուգն, նախանձոտ

2. Մուճակ, մաշիկ, մակույկ, հողաթափ

3. Յուրովի, ինքնին, յուրային, ինքնաբերաբար

4. Մանրավաճառ, առևտրական, փերեզակ, չարչի֊սա

18.Ո՞ր շարքի բոլոր բառերն են անհոդակապ:

1. Գարեջուր, պարընկեր, հայազգի֊սա

2. Հատընտիր, ադամորդի, աղեխարշ

3. Ազգընտիր, բազկաթոռ, փոշեհատիկ

4. Սերմնագռավ, արքայազն, կարճալիք

19.Ո՞ր բառը մյուսների հետ ընդհանուր արմատ չունի:

1. Հրոսակապետ֊սա

2. Վարչապետ

3.  Սակավապետ

4. Միապետ

20.Ո՞ր շարքի բոլոր բառերն են հոգնակին կազմում  —ներ  վերջավորությամբ:

1. Ամսագիր, ֆիդայի, երկտող, խաղաթուղթ

2. Պատճեն, արձակագիր, ռուս, հանքափոր֊սա

3. Մեծատառ, օրինագիծ, հողամաս, նախագահ

4.  Ժամկետ, վայրէջք, նստացույց, վագր